سازه بتنی

سازه بتنی

امروزه برای ساخت هر نوع ساختمان، پل، سد و یا هر نوع پروژه عمرانی، ابتدا می بایست مهندسان به طراحی نقشه ها و بررسی جزییات مکان اجرای نقشه بپردازند. بعد از آن که کاملا همه جزییات بررسی شد و زمین مورد نظر کاملا تایید شد، نوبت به ساخت ساختمان می رسد.سازه های بتنی یکی از مقاوم ترین اجزای ساختمان هستند که در برابر هر گونه آسیب مقاوم اند، که شامل سازه هایی می شوند که در ساخت آن ها از بتن آرمه استفاده می گردد. بتن آرمه به ترکیب شن، ماسه، سیمان و میلگرد های ساده و یا آجدار از جنس فولاد گفته می شود. به طور حتم این ستون های بتنی را در هنگام ساخت ساختمان های بلند و آپارتمان ها مشاهده کرده اید.معمولاً انتخاب نوع سازه تابعی است از مسائل اقتصادی،اقلیمی ،فنی ،اجرایی و دلایل دیگر و به عبارتی هیچکدام از این نوع سازه ها برتری مطلقی نسبت به یکدیگر ندارند، بلکه در هر شرایطی هر یک به دیگری برتری پیدا می کنند. به صورت کلی سازه ها در ایران به دسته ی زیر تقسیم می شوند :

الف) سازه سنتی  ( سازه های با مصالح بنایی )

ب) سازه بتنی

ج) سازه فلزی

سازه بتنی

الف) سازه سنتی ( سازه با مصالح بنایی ):

همانطور که از نام این نوع سازه ها مشخص است طراحی و محاسبات در این نوع سازه ها بر خلاف سازه های بتنی و فلزی به جای آنکه محاسباتی و علمی باشد تجربی است و آئین نامه ها و محدودیت های اجرایی در این نوع سازه ها نیز بر اساس نمونه های آماری و تجربی معین می شود . که در این نوع سازه ها حتماً می بایست حداقل های آئین نامه ۲۸۰۰ طراحی در برابر زلزله و مبحث هشتم مقررات ملی ساختمان را رعایت کرده که حداکثر طبقات مجاز در این نوع سازه در همه شرایط و مناطق دو طبقه حداکثر ارتفاع مجاز هشت متر از سطح زمین می باشد علاوه بر آنکه در طراحی و اجرای پلان معماری می بایست محدودیت و ضوابط مربوطه به این نوع سازه ها  بر اساس آئین نامه ۲۸۰۰ ایران رعایت گردد. در این مدل از سازه وظیفه تحمل بارهای قائم بر عهده دیوارها است وکلاف و شناژهای قائم و افقی نیز با دو هدف به شرح زیر اجرا می گردد .

  • زنجیر کردن و اتصال تمام اعضاء افقی و عمودی سازه شامل دیوارها و سقف به یکدیگر
  • ایجاد اتصال مناسب و تراز و توزیع مناسب بار سقف بر روی دیوار که این وظیفه بیشتر توسط کلاف یا شناژ های افقی ، تأمین می گردد .

مزایای سازه بنائی

  1. با توجه به حجم استفاده از مصالح سنتی در کشور به اندازه کافی موجود هستند، مانند آجر که در اکثر نقاط ایران تولید میشود و کافیست کیفیت آن استاندارد گردد.
  2. درمقایسه با بتن و سازه های فولادی نیاز به نیروی متخصص وجود ندارد .
  3. مصالح بنایی در قیاس با بتن حساسیت کمتری در مقابل سرما و گرما دارند و با کمترین تمهیدات قابل اجرا هستند.
  4. با توجه به صرفه جویی در مصرف آهن آلات وابستگی ارزی، کم خواهد شد .
  5. امکان تعمیر و ترمیم این بناها در نقاطی از کشور که کیفیت ساختمان سازی پایینی دارند بسیار آسان است و در صورت بروز اشکال، حتی ترمیم به صرفه تر است.
  6. به دلیل آنکه در این سیستم از دیوارهای ضخیم تر استفاده می شود از نظر جلوگیری از انتقال حرارت مناسب هستند که در نتیجه مصرف انرژی سوخت نیز کاهش پیدا خواهد کرد.
  7. تامین آسایش و آرامش نسبی با توجه به اینکه مساله برودتی و گرمایش نسبتا بطور طبیعی تامین می شود، مقایسه بازارهای سنتی با پاساژهای جدید روشنگر موضوع می باشد.
  8. کم بودن احتمال پوسیدگی و زنگ زدگی و مقاومت بیشتر در مقابل آتش سوزی در مقایسه با ساختمانهای فولادی، آجر وسنگ که قسمت اصلی سازه های بنائی را تشکیل می دهند در مقابل پوسیدگی عمر زیادی دارند و احتمال زنگ زدگی نیز وجود ندارد.
  9. پایین بودن هزینه یعنی اقتصادی بودن بعلت مصرف کم آهن آلات از مزایای این بناها می باشد.
  10. با تمام این مزایا با توجه به تجربی بودن دستورالعمل ها و آئین نامه های اجرایی در این روش ، به طور قطع هیچ مرجع علمی قادر به تضمین این نوع سازه نیست و لذا تنها اجرای این نوع سازه ها در مناطق محروم با محدودیت های فنی و تکنولوژی توصیه می شود .
بتن

ب) سازه بتنی :

طراحی سازه بتنی در کشور به ضرایب تقلیل بار بترتیب به مقاومت بتن و فولاد اعمال می گردد و ضرایب افزایش بار نیز براساس ترکیب بار منظور می شود .

مزایا و معایب سازه بتنی :

مزایای سازه بتنی :

  1. اجرای سازه بتنی نسبت به سازه فلزی نیاز به تخصص و مهارت و نظارت و کنترل کمتری دارد
  2. برخی از کارفرمایانی که تمایل دارند هزینه پروژه را به صورت اقساطی و با توجه به پیشرفت پروژه پرداخت نمایند اسکلت بتنی برای آن ها گزینه مناسب تری خواهد بود.
  3. بتن از دسته مصالح ارزان قیمت محسوب می شود که در انواع مختلف با قیمت های گوناگون و کیفیت های متفاوت در بازار موجود هستند.
  4. امکان تغییر شکل بتن وجود دارد و در قالب های مناسب می توان از آن برای ساخت مقطع سازه ای و شکل معماری استفاده کرد.
  5. بتن در برابر آتش مقاومت بالایی دارد . یک ساختمان ساخته شده از بتن قادر است ساعت ها در برابر آتش مقاومت کند.
  6. مقاومت بالای بتن در برابر رطوبت و آب نیز از دیگر مزایای آن است. در صورتی که آبی که با بتن در تماس است به همراه یون هایی از قبیل یون سولفات و کلرور نباشد، خسارتی به بتن و میلگردها وارد نخواهد کرد. البته بتن می بایست به صورت یک دست اجرا شود که در زمان سرما با نفوذ آب و یخ زدگی موجب آسیب سازه نگردد.
  7. سازه بتنی از استحکام بالایی برخوردارند و در زمان وزش باد لرزه ای در آنها ایجاد نمی شود و آرامش ساکنان آنها حفظ خواهد شد.
  8. در صورتی که در در زمان اجرای ساختمان ها با استفاده از اسکلت بتنی تمام موارد به خوبی رعایت شود، بعد از تمام شدن کار به مراقبت خاصی نیاز نخواهند داشت.
  9. بتن در مرور زمان مقاومت خود را از دست نمی دهد پس از استفاده مقاومت ابتدایی خود را حفظ می کند. سازه های بتنی در مقایسه با دیگر مصالح ساختمانی از عمر طولانی تری نیز برخوردارند.
  10. پیاده سازی بتن و سازه های بتنی در مقایسه با دیگر مصالح در هنگام اجرا به نیروهای متخصص نیاز ندارند.
  11. از روش های سنتی و مدرن بسیاری جهت مقاوم سازی سازه های بتنی می توان استفاده کرد. 

معایب سازه بتنی :

  1. پیاده سازی آرماتور بندی و قالب بندی در این نوع سازه ها نیاز به نیروی متخصص و صرف زمان بیشتری نسبت به سایر سازه ها دارد .
  2. با توجه به افزایش مقطع اعضاء این سازه ها ، وزن آن بیشتر از سازه های فلزی است .
  3. به علت نیاز به آزمایش مستمر بتن، در محل پیاده سازی این سازه ها باید آزمایشگاه های مکانیک خاک در دسترس باشد .
سازه بتنی

ج) سازه های فلزی :

مزایای سازه فلزی :

  1. سازه فلزی به دلیل امکان مونتاژ اسکلت قبل از نصب و لزوم اجرای همزمان و بدون وقفه اسکلت ، در قیاس با سایر سازه ها از سرعت عمل بالاتری برخوردار است .
  2. به علت همگن بودن تیروستون و بادبند بعنوان اعضاء اصلی، اسکلت این نوع سازه ها دارای یکپارچگی مناسبت تری نسبت به سایر سازه های است و به همین خاطر نیز نتیجه محاسبات سازه ای فاصله نزدیکتری به مقاومت واقعی این نوع سازه ها دارد .
  3. با توجه نوع اتصال اعضاء تیر و ستون ، امکان توسعه طبقات در این نوع سازه های به شکل مناسبتر و قابل قبول تری وجود دارد . 
  4. مقاومت زیاد: استحکام و دوام قطعات فلزی زیاد است و نسبت مقاومت به وزن از مصالح بتن بزرگتر می باشد ، به همین دلیل در دهانه های بزرگ سوله ها و ساختمان های مرتفع ، ساختمانهائی که برزمینهای سست قرارمیگیرند ، حائز اهمیت فراوان میباشند .
  5. خواص یکنواخت : فلز در کارخانجات بزرگ تحت نظارت دقیق تهیه می گردد ، از یکنواخت بودن خواص آن میتوان اطمینان حاصل کرد و خواص آن بر خلاف بتن یا عوامل خارجی تحت تاثیر قرار نمی گیرد ، اطمینان در یکنواختی خواص مصالح در انتخاب ضریب اطمینان کوچک مؤثر است که خود صرفه جو یی در مصرف مصالح را سبب میشود .
  6. دوام : فولاد از دوام بالایی برخوردار است ، اگر در نگهداری ساختمانهای فلزی دقت شود می توان از آن ها برای مدت طولانی قابل بهره برداری کرد .
  7. خواص ارتجاعی : ممان اینرسی یک مقطع فولادی را میتوان با اطمینان در محاسبه وارد کرد . حال اینکه در مورد مقطع بتنی ارقام مربوطه چندان معین و قابل اطمینان نیست.
  8. شکل پذیری : یکی دیگر از خاصیت مثبت مصالح فلزی شکل پذیری ان است که قادرند تمرکز تنش را که در واقع علت شروع خرابی است ونیروی دینامیکی و ضربه ای را تحمل کنند ،در حالیکه مصالح بتن ترد و شکننده در مقابل این نیروها فوق العاده ضعیف اند. یکی از عواملی که در هنگام خرابی ، خود خبر داده و ازخرابی ناگهانی وخطرات آن عضو جلوگیری میکند. 

معایب سازه فلزی :

  1. بررسی و مطالعات بعمل آمده بر روی زلزله های دهه های اخیر در نقاط مختلف دنیا شامل این نتایج شده است که علی رغم اینکه از نظر طراحی و محاسبات ، سازه های فلزی مطلوبتر و مقاوم تر از سازه های دیگر بنظر می رسند، در صورتی که در عمل اغلب تخریب های ناشی از زلزله متوجه این نوع سازه ها است و براساس همین تحقیقات دلیل اصلی ضعف این نوع سازه ها در مقابل زلزله عدم اجرای صحیح اتصالات هستند با توجه به اینکه اجرای جوش در تمام اتصالات براساس محاسبات مربوط و رعایت آئین نامه اجرای جوش شامل انتخاب نوع باری ، آمپر مناسب ، شرایط آب و هوا و تخصص کافی جوشکاران ، مخصوصاً در مناطق محروم و کشورهای در حال توسعه تقریباً غیر ممکن بنظر می رسد و بر همین اساس اتصالات جوش را در سازه های فلزی باید بعنوان ضعف اصلی این نوع سازه ها به حساب آورد و دستورالعمل برطرف نمودن این نقطه ضعف اساسی ، استقاده از پیچ و مهره در اتصالات این نوع سازه ها است .
  2. به دلیل اینکه تیرو ستون و بادبند این نوع سازه فلزی است و لیکن دیافراگم سقف بصورت بتنی دال یک طرفه یا دو طرفه اجرا می شود این موضوع باعث ایجاد یک نوع ناهمگنی میان تیر و سقف گردیده است که اتصال صحیح و کامل آنها را با مشکل مواجه می نماید و جهت رفع این نقص می بایست تمام نکات فنی و آئین نامه ای محل اتصال تیر و سقف رعایت شود .
  3. به علت تأثیر شرایط آب و هوایی بر کیفیت جوش و افزایش سرعت زنگ زدگی اسکلت و لزوم اجرای اتصالات در شرایط مناسب آب و هوایی ، معمولاً اجرای اسکلت این نوع سازه ها با یک محدودیت آب و هوایی مواجه می شود .
  4. با توجه به تغییر شکل اسکلت فلزی در حرارت بالا ، در زمان آتش سوزی این نوع سازه ها با یک تغییر شکل و تخریب ناشی از آن مواجه خواهند شد . 
  5. بدلیل زنگ زدگی و پوسیدگی ناشی از اکسید شدن ، این نوع سازه ها در دراز مدت دچار پوسیدگی عمیق و کاهش سطح مقطع شده وبا کاهش مقاومت این نوع سازه ها نسبت به بارهای وارده مواجه خواهند شد .
سازه بتنی

انواع اتصالات در سازه های بتنی

انواع اتصالات در سازه های بتنی را می توان از جنبه های متفاوتی تقسیم بندی نمود. از لحاظ رفتار اتصال، اتصالات سازه های بتنی را می توان به اتصالات مفصلی، اتصالات نیمه مفصلی و اتصالات صلب یا گیردار تقسیم بندی کرد. گفتنی است این تقسیم بندی تئوری بوده و در عمل اتصال های اجرا شده به طور کلی گیردار یا مفصلی نخواهند بود. در هر صورت در اتصالات مفصلی و هم در اتصالات گیردار فرض بر این است که عملکرد اتصال با حالت ایده آل تفاوت چندانی ندارد.

از لحاظ نوع اجزایی که به هم متصل می شوند نیز می توان اتصالات بتنی را تقسیم بندی کرد. تنوع اتصالات بتنی از این جهت تنوع فراوانی دارد. برای مثال می توان به اتصال ستون به فنداسیون، اتصال تیر به ستون، اتصال تیر به تیر و … اشاره کرد. هر کدام از این اتصالات را با توجه به جزئیاتی که در طرح و اجرای آن ها وجود دارد می تواند به صورت مفصلی یا گیردار تقسیم بندی گردد.

اتصال سازه فلزی به بتنی

از نمونه اتصالات در سازه های بتنی می توان به اتصال المان فلزی اشاره کرد. این نوع اتصال با اهداف گوناگونی ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. از جمله موارد استفاده از اتصال المان فلزی در افزایش دهانه دال و اتصال قسمت های جدید دال به قسمت های موجود است. با توجه به این اتصال بتن جدید به بتن قبلی می تواند مشکلاتی زیادی داشته و هزینه بالایی به همراه داشته باشد، اغلب با در نظر گرفتن شرایط پروژه از این نوع اتصال استفاده می گردد.

در کنار مزیت های فراوان، این روش می تواند با سختی های طراحی و اجرایی همراه باشد. بدین جهت آشنایی با جزئیات این روش چه از نظر طراحی و چه از نظر اجرایی می تواند به تسهیل در استفاده از این روش منجر شود.

اتصال گیردار تیر به ستون بتنی

اتصال گیردار تیر به ستون بتنی از معمول ترین نوع اتصال تیر به ستون در سازه های بتنی محسوب می شود. معمولا با توجه به نوع عملکرد سازه های بتنی و نحوه آرایش میلگردها در تیرها  و ستون ها و محل اتصال آن ها و همچنین جهت بهبود عملکرد سازه های بتنی در برابر بارهای جانبی مانند زلزله اتصال تیر به ستون بتنی به صورت گیردار ایجاد می گردد.

جهت ایجاد اتصال بین تیر و ستون بتنی به صورت گیردار، میلگردهای تیر می بایست به شکل مناسبی درون ستون مهار شوند. رعایت حداقل میلگردهای مورد نیاز، عدم تجاوز از حداکثر نسبت در نظر گرفته شده آرماتور به مقطع بتنی در محل اتصال، حداقل طول مهاری آرماتورها و … مسائلی هستند که برای تضمین عملکرد مناسب اتصال می بایست لحاظ شوند.

اتصال تیر به تیر بتنی

اتصال تیر به تیر بتنی از دیگر انواع اتصالات در سازه های بتنی است. اکثراً در دهانه های بزرگتر این اتصال ها مورد استفاده قرار می گیرد و تیرهای فرعی به تیرهای اصلی اتصال پیدا می کنند. مشابه این اتصال در سازه های فولادی نیز پیاده سازی می شود که تیرهای فرعی بار خود را به تیر اصلی یا پل انتقال می دهند.

اتصال تیر به تیر در سازه های فولادی اغلب به صورت مفصلی اجرا می شود، با این حال در سازه های بتنی به دلیل دشواری های اجرایی مربوط به اتصالات مفصلی به سبب اجرای یکپارچه اعضای بتنی اغلب این اتصالات به صورت گیردار و یا نیمه مفصلی طراحی و اجرا می شوند.

سازه بتنی

 

اگر بخواهیم از تمام اینها نتیجه گیری کنیم عمده عوامل موثر در مورد اینکه کدام نوع سازه ( بتنی یا فلزی ) بر دیگری برتری دارد . عبارتند از : هزینه ، زمان و کیفیت ساخت

انواع سازه بتنی
سازه بتنی

برکسی پوشیده نیست که هزینه ساخت و سود حاصل از این سرمایه‌گذاری با زمان اتمام طرح رابطه تنگاتنگی دارند. بدیهی است هر چه زمان طرح طولانی‌تر گردد شاهد افزایش قیمت مصالح، قیمت تمام شده طرح، هزینه‌های متفرقه و بازگشت دیرتر سرمایه خواهیم بود که مطلوب هیچ سازنده‌ای نخواهد بود. سازه‌ بتن آرمه در مقابل سازه‌ فولادی اغلب نیاز به هزینه کمتر و زمان بیشتری برای ساخت دارند؛ در صورتی که سازه‌های فولادی ابتدا نیاز به سرمایه زیادی جهت خرید آهن آلات دارند ولی در مقابل شاهد سرعت اجرای بالاتری خواهیم بود. بنابراین در ساختمان‌های عادی کمتر از ۵ طبقه در نهایت از این منظر تفاوت زیادی وجود ندارد. در اسکلت‌های فولادی حتماً می بایست تمام اسکلت آماده باشد تا بتوان سقف را اجرا کرد. در حالی‌که در سازه‌های بتن آرمه در قدم اول ستون‌های هر طبقه و سپس سقف همان طبقه که خود مشتمل بر تیر‌ها و کف یکپارچه‌تری نسبت به سازه‌های فولادی است اجرا گردد. از مزایای این روش نسبت به روش اول آن است که می‌توان طبقه مورد نظر را سریعتر برای اجرای دیگر مراحل از جمله تیغه چینی، اجرای تأسیسات مکانیکی و برقی و… در اختیار سایر پیمانکاران قرار داد که خود موجب تسریع در روند طرح خواهد بود. ولی به‌طور کلی زمان اجرای سازه‌های فولادی در مقیاسهای بزرگ تا حدودی کوتاه‌تر از سازه‌ بتن آرمه و هزینه‌های سازه‌ بتن آرمه کمتر از سازه‌های فولادی است که هر سازنده‌ای با توجه به شرایط و معیار‌های خود تصمیم‌گیرنده اصلی است.

سازه های بتنی

با فرض عدم ‌وجود محدودیت زمان و هزینه‌ها، عامل سوم یعنی کیفیت سازه را بررسی می‌کنیم. کیفیت را می‌توان از جنبه‌های متفاوتی مانند مقاومت در برابر بارهای ثقلی وارده و زلزله، مقاومت در برابر حرارت، ابعاد، دهانه‌های قابل پوشش، تعداد طبقات قابل طراحی، قابلیت ترمیم آسان و … مورد نقد و بررسی قرار داد. با توجه به گستردگی و پیچیدگی مسئله، در اینجا فقط تصمیم‌گیری برای ساختمان‌های عادی را مورد توجه قرار می‌دهیم. اصلی ترین نکته که باید به آن اشاره کرد در این مورد مقاومت مصالح و ابعاد مصالح مصرفی است. معمولاً هر چه اعضای باربر ما ابعاد بزرگتر از نگاه عام و ممان اینرسی بالاتر از دید مهندسی داشته باشد، رفتار سازه‌ای مناسب‌تر خواهد بود و هر چه مصالح مصرفی که در عرف ساختمان‌سازی‌ بتن یا فولاد هستند قابلیت تحمل نیروهای بیشتر را داشته باشند منجر به طراحی اعضای ظریف‌تری خواهند شد. در صورتی که هر دو عامل در کنار هم قرار گیرند منجر به رسیدن به سختی و صلبیت بالاتری خواهند شد که جزء اصلی‌ترین آیتم‌های طراحی یک مهندس محاسب به شمار می‌روند.

بتن

در طراحی سازه‌ها، مقاومت بتن را ۱۰ درصد مقاومت فولاد در نظر می گیرند بنابراین ابعاد ستون‌ها و تیرهای بتنی، به‌مراتب بیش از سازه‌های فولادی هستند. البته این ابعاد بزرگ اعضای بتنی، ممان اینرسی بسیار بالاتری نسبت به گزینه دیگر به ارمغان خواهند آورد که در نهایت سازه بتنی، سختی بالاتر و معمولاً رفتار سازه‌ای مناسب‌تری خواهند داشت. سازه‌های بتنی سنگین هستند. در پاسخ به این ایراد باید گفت: ابعاد بزرگ سازه تا جایی مورد پذیرش یک مهندس است که منجر به سنگینی بیش از حد سازه نشود و با توجه به آنکه بحث ما در مورد سازه‌های عادی کمتر از ۵ طبقه است تفاوت وزن اسکلت نیز آنچنان نخواهد بود تا مهندس طراح را به سمت طراحی سازه فولادی بکشاند. از مهمترین بحث ها، بحث زلزله است که جنبه دیگری از کیفیت مناسب یک سازه را نشان می دهد. سازه‌های بتن آرمه عادی و به ویژه مجهز به دیوارهای بتنی به‌علت سختی بالا نسبت به سازه‌های فولادی در برابر زلزله، در بیشتر موارد استحکام بسیار بالایی از خود نشان می‌دهند اما سازه‌های فولادی نیز می‌توانند همین رفتار را از خود نشان دهند به شرط آنکه طراحی مناسبی داشته باشند. در صورتی که طراحی، یک طراحی دقیق و بدون ایراد باشد، هم سازه فولادی و هم سازه بتن آرمه در چند ثانیه وقوع زلزله، با حداقل خسارت ممکن جان سالم به در خواهند برد. اما تنها همین نیست و پس از زلزله‌های زیادی شاهد شکستگی لوله‌های گاز و وقوع آتش سوزی‌های مهیب بوده‌ایم که گاه از خود زلزله مخرب‌تر هستند.

بتن در سازه

در آخر باید بر این موضوع تاکید کرد که به‌طور کلی هم سازه‌ فولادی و هم سازه‌ بتن آرمه اگر که در طراحی آنها سیستم مناسب و منطبق بر آیین‌نامه‌های به روز، مورد استفاده قرار نگیرد و متخصصین متبحر آنها را اجرا و مهندسین با تجربه بر اجرای آنها نظارت مستمر نکنند، هیچ مزیتی از نظر کیفیت و قابلیت اطمینان بر دیگری نخواهند داشت. فراموش نکنیم معیار چهارمی نیز در انتخاب وجود دارد؛ معیاری که ۳ معیار هزینه، زمان و کیفیت را تحت سیطره خود قرار می‌دهد: فولاد به‌ عنوان یک سرمایه ملی ماده‌ای است که ارزان به دست نمی ‌آید و مانند نفت روزی تمام خواهد شد؛ ماده‌ای که باید در صنایع ارزشمندتر و یا حداقل در سازه‌های خاص که نیاز به ظرافت خاصی دارند و پس از بررسی‌های علمی برتری فولاد در آن محرز شده است، مورد استفاده و بهره برداری قرار گیرد تا شاهد رشد اقتصادی در دیگر زمینه‌ها باشیم. سازه‌های بتن آرمه با توجه به مصرف به‌مراتب پایین‌تر از فولاد (به‌صورت میلگرد) هم از نظر سازه‌ای و هم از نظر اقتصادی و هم از جنبه ملی به‌مراتب مناسب‌تر و بهینه‌تر از سازه‌های فولادی است.